آیا ظرفیت اینترنت در حال تمام شدن است؟ این چیزی است که بسیاری از کارشناسان می‌گویند. یکی از نمایندگان ارشد AT&T ‌به نام جیمز کیکونی، به تازگی در مصاحبه‌ای هشدار داده است که: «تا سال 2010 به انتهای ظرفیت فیزیکی اینترنت خواهیم رسید.»
کیکونی و همکارانش در واشنگتن مشغول لابی‌گری برای تصویب قوانینی هستند که به AT&T و شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات ارتباطی دیگر امکان بالابردن قیمت‌هایشان را بدهد. او استدلال می‌کند که به انتها رسیدن ظرفیت فیزیکی اینترنت دلیلی برای گرفتن پول بیشتر از کاربران است.
گروه‌های فعال در زمینه حمایت از حقوق مصرف‌کنندگان و آزادی بیان می‌گویند که شرکت‌هایی مانند AT&T و کام‌کست اگر در جلب نظر کنگره آمریکا موفق شوند، پخش محتوای چندرسانه‌ای مانند فیلم و ویدیو در اینترنت را محدود خواهند کرد؛ مگر وقتی که این محتوا توسط خودشان و در ازای دریافت پول پخش شود.
این نکته‌ای درخور تأمل است. آنچه که لابیست‌های شرکت‌های بزرگ دوست دارند در آن تأثیر بگذارند بخشی از یک مبارزه بسیار بزرگ حقوقی در مورد نقش دولت در تضمین دسترسی مصرف‌کنندگان به اینترنت است که به اصطلاح «خنثایی وب» نامیده می‌شود.
متأسفانه مشاجره‌هایی که در این مورد صورت می‌گیرد بسیار احساسی هستند و دو طرف این دعوا حاضر نیستند مواضع طرف مقابل را درک کنند و مذاکره‌ای منطقی و به دور از هیجان داشته باشند.
شرکت‌های ارائه‌کننده خدمات ارتباطی تمایل دارند این‌طور وانمود کنند که منابع اینترنت ناچیز و گران‌‌قیمت هستند. ریچارد کلارک، مدیرعامل AT&T، در نامه‌ای سرگشاده که به تازگی منتشر شده است ادعا کرده که هزینه تأمین اینترنت بدون محدودیت برای بعضی خانه‌ها تا 416 دلار در ماه می‌رسد. این ادعاها مبنای استدلال‌های ارائه‌‌کننده‌های خدمات اینترنتی در مورد لزوم نظارت دقیق بر فعالیت‌های کاربران و حتی ایجاد محدویت در این فعالیت‌ها هستند.
مشکل این است که به سختی می‌توان شواهدی در مورد کمبود ظرفیت اینترنت مشاهده کرد. علی‌رغم فراگیر شدن تماشای ویدیو از طریق اینترنت که تأثیر بسیار زیادی روی ترافیک شبکه دارد تمام آمار و ارقام نشان می‌دهند که سرعت رشد اینترنت افزایش نیافته و روندی مانند گذشته را طی می‌کند.
تحقیقی که هم‌اکنون توسط دانشگاه مینه‌سوتا در جریان است و تحقیق مشابهی که شرکت سیسکو در مورد ترافیک اینترنت انجام می‌دهد، نشان می‌دهند که ترافیک اینترنت با سرعت 35 تا 50 درصد در سال افزایش می‌یابد. این سرعت رشد مانند چند سال گذشته است و تفاوت چشم‌گیری ندارد. اندرو اودلیزکو، از مرکز فناوری دیجیتال دانشگاه مینه‌سوتا، می‌گوید: «اگر تحقیق ما بخواهد تفاوتی را نشان بدهد این تفاوت بیشتر در کاهش سرعت رشد ترافیک است نه افزایش آن. هیچ مدرکی دال بر انفجار ترافیک اینترنت وجود ندارد.»
اما این حرف‌ها به معنی انکار افزایش ترافیک شبکه یا نادیده گرفتن چالش‌هایی که این افزایش ممکن است پیش آورد نیست. کیکونی وقتی که در کنگره اعلام کرد انتظار دارد ترافیک اینترنت تا سال 2015 بیش از 50 برابر شود، نه تنها اغراق نکرد بلکه باید گفت کمی دست پایین را گرفت. با سرعت رشد فعلی به نظر می‌رسد که تا سال 2015 ترافیک اینترنت نسبت به امروز حدود یکصد برابر شود.
اما مسئله اینجاست که اینترنت سال‌هاست که با این نرخ افزایش ترافیک روبه‌روست و هیچ مشکلی برایش ایجاد نشده است. حقیقت این است که پیشرفت‌های اتفاق‌افتاده در فناوری امکان ایجاد افزایش‌‌های عظیم در ظرفیت شبکه را فراهم کرده‌اند و پیشرفت‌های بسیار زیادی هم در راه هستند.
درست است که شبکه‌های کابلی با مشکل درهم‌پیچیدگی ترافیک رو به رو هستند و در نتیجه کام‌کست مجبور شده است بعضی از مشترکینش را به 250 گیگابایت مصرف در ماه محدود کند، ولی با پیشرفت‌هایی که در فناوری کابل به وجود آمده این مشکلات در حال حل شدن هستند. پس احتمالاً محدودیت‌های جدید کام‌کست نیز عمر کوتاهی خواهند داشت.
 با در نظر گرفتن کاهش پیوسته قیمت فیبرهای نوری و روترهایی که زيربناي اینترنت را می‌سازند، به نظر نمی‌رسد که در دو سال آینده با مشکل خاصی روبه‌رو باشیم.
اما اگر بخواهیم بگوییم که شرکت‌های بزرگ ارائه‌دهنده خدمات ارتباطی و اینترنتی اغراق می‌کنند، باید بگوییم که همین حرف در مورد مخالفان‌شان هم درست است. در سایت SaveTheInternet.com ‌آمده است: «شرکت‌های ارائه‌دهنده خدمات ارتباطی کابلی می‌خواهند در ازای تضمین سرعت ارسال اطلاعات از تأمین‌کنندگان محتوا مالیات بگیرند. آنها می‌خواهند به نفع خود بين موتورهای جست‌وجو، خدمات تلفنی، و پخش ویدیو تبعیض قائل شوند و رقبایشان را کند کنند.»
باید گفت که کوچک‌ترین شواهدی برای اثبات این ادعاها نیز وجود ندارد. این درست است که کمیسيون فدرال ارتباطات آمریکا به تازگی تنبیه‌هایی را بر ضد کام‌کست به خاطر مسدود کردن شبکه به اشتراک‌گذای فایل بیت‌تورنت در نظر گرفته و آن را مصداق نقض خنثایی وب نامیده است؛ ولی این کار یک خطای بسیار کوچک بود که به‌سرعت ‌جلویش گرفته شد. هیچ نشانه‌ای از سوءنیت در فعالیت‌های کام‌کست نبود.
سوالات درست و معتبری در مورد نحوه دخالت دولت در اینترنت وجود دارد؛ اما در حال حاضر ادعاهای نادرست و اغراق جای مذاکرات منطقی و جدی را گرفته است.